Botox

Leczenie bruksizmu

Stosowanie botoksu w leczeniu bruksizmu może być traktowane jako metoda wspomagająca przy jednoczesnym stosowaniu szyn relaksacyjnych (przezroczystych nakładek) zakładanych na zęby lub jako metoda samodzielna w przypadku braku akceptacji szyn relaksacyjnych przez pacjenta. Botoks podawany jest pacjentom szczególnie mocno zgrzytającym zębami po to, aby ograniczyć siłę pracy mięśni policzkowych. Wywołane tym schorzeniem stałe napięcie mięśni (żwaczy, potylicy i karku) wyzwala napięciowe bóle głowy. To ból odczuwany np. za okiem, często powodujący łzawienie, o objawach i natężeniu bardzo przypominających migrenę. Toksyna botulinowa zmniejsza długotrwałe napięcie mięśnia żwacza, które jest źródłem bólu. Nieleczony bruksizm powoduje silne bóle głowy i twarzy, problemy z kręgosłupem, a nawet słuchem oraz wzrokiem.


Wskazania

  • zgrzytanie zębami lub zaciskanie szczęki
  • zużyte szkliwo, odsłaniające głębsze warstwy zęba
  • bóle szczęki lub nadmierne napięcie w mięśniach szczękowych
  • bóle ucha, głowy
  • przewlekłe bóle twarzy
  • uszkodzenia wewnętrznej części policzka
  • wgniecenia na języku
  • problemy z żuciem
  • bezsenność

Przeciwwskazania

  • zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego
  • ciąża

Przebieg zabiegu

Botoks wstrzykuje się w przerosłe mięśnie żwaczy i mięśnie skroniowe w odpowiedniej dawce. Zabieg jest mało inwazyjny i mało bolesny. Po 3 dniach od podania, pacjent odczuwa ulgę, zmniejsza się napięcie mięśniowe i zmniejsza się ból.


Efekt

Efekt rozluźnienia mięśni i ulgę pacjent odczuwa po 5-10 dniach od zabiegu. Zabieg powtarza się średnio co 6 miesięcy.

W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.